پس از فتح استانبول در سال ۱۴۵۳ میلادی به دست سلطان فاتیح مهمت، چون بخش اروپایی حاضر استانبول، همچنان تحت مالکیت امپراطوری بیزانس روم شرقی بود و پس از سال‌ها توسط امپراطوری عثمانی فتح شد. به همین علت این بخش استانبول به آسیایی معروف است.
جمعیت بخش آسیایی طبق سرشماری سال ۲۰۲۱ برابر با ۵ میلیون و ۶۱۶ هزار نفر است، و تقریبا ۳۰ درصد جمعیت استانبول ساکن بخش آسیایی هستند. بخش آسیایی از طریق تونل آواراسیا، پل بوغازچی، پل فاتیح سلطان مهمت و پل یاووز سلطان سلیم به بخش اروپایی وصل می شود. همچنین بین دو بخش آسیایی و اروپایی استانبول راه های دریایی نیز وجود دارد. تقریبا بیش تر ساکنین این بخش اتباع ترک هستند. در مقایسه با بخش اروپایی خلوت تر بوده و مناطق تاریخی خیلی کمی در این بخش استانبول واقع شده است. مهم ترین اثر تاریخی این بخش خیابان باعداد (بغداد) و کیز کولسی ( برج دختر) می باشد. فرودگاه صابیحا گوچن در این بخش استانبول قرار دارد. به طور کلی مقصد توریست ها این بخش استانبول نیست. بخش آسیایی از ۱۴ منطقه (آدالار (جزایر)، آتاشهیر، بیکوز، چکمه کوی، کادیکوی، کارتال، مالتپه، پندیک، سانجاک تپه، سلطان بیلی، شیله، توزلا، عمرانیه و اسکودار) تشکیل شده است. از نظر اقتصادی و بازارهای مالی چون همواره از بخش اروپایی کم اهمیت تر است، دولت ترکیه مرکز اقتصادی جدید ترکیه (استانبول فینانس مرکزی) را در این بخش شروع به ساخت کرده است، که در مراحل پایانی و آماده بهره برداری هست. برج مخابراتی جدید چاملیجا نیز در بخش آسیایی ساخته شده است. در شمال این بخش استانبول مناطق ساحلی نیوا، آوا و شیله قرار دارند و به طور کلی این بخش استانبول از بخش اروپایی سر سبز تر بوده و قسمت شمالی آن پوشیده از جنگل می باشد.